Felieton Tomasza Olbratowskiego

Byli lekarze, którzy w tym samym czasie mieli dyżur na dwóch SOR-ach, a sami siedzieli w domu. Tomasz Olbratowski zastanawia się więc, jak wyglądałoby to w innych zawodach. Nauczyciel jednocześnie uczy w Toruniu i Szczecinie, choć siedzi w domu i robi masło na handel. Pilot leci do Nowego Jorku i Tokio, a w rzeczywistości ogląda Ekstraklasę z pilotem w ręku.

Bo człowiek może być tylko w jednym miejscu na raz. Chyba że pracuje w publicznej służbie zdrowia. Wtedy ciało zostaje w domu, nazwisko idzie na dyżur, a wynagrodzenie jest wszędzie.

Urzędnicy skarbówki udaremnili niecną próbę zachwiania równowagi budżetowej Polski przez koła gospodyń wiejskich. Na dożynkach rozdawano za darmo przygotowane produkty regionalne, ale zabrakło kasy fiskalnej. Na nic zdało się pieczenie nielegalnych placków, gotowanie bezprawnych bigosów oraz wywrotowych gulaszów i sałatek.

Bo niech nas nie zmylą kwieciste spódnice, pseudoludowe serdaki i prowokacyjne czerwone korale. Jak zauważa Tomasz Olbratowski, wszystko to może przecież skrywać zgniliznę fiskalną. A śledztwo skarbówki wykazało coś jeszcze bardziej podejrzanego: gospodynie na co dzień chodzą w adidasach.

Ludzkość od tysięcy lat szuka eliksiru nieśmiertelności, ale po co właściwie żyć 150 lat, skoro już w wieku 40 człowiek nie wie, co robić w niedzielę po obiedzie? Naukowcy szukają leku na starzenie, dietetycy każą odstawić alkohol, tłuszcz i cukier, a stulatek w telewizji spokojnie mówi, że całe życie jadł smalec.

Pomaga też post przerywany. Przez osiem godzin jesz, przez szesnaście nie jesz. Dawniej nazywało się to biedą. Tomasz Olbratowski sprawdza więc, czy prawdziwym sekretem długowieczności nie jest po prostu mieć coś do zrobienia jutro. Na przykład od lat odkładane sprzątanie piwnicy.

10 bilionów euro oszczędności gospodarstw domowych leży na depozytach bankowych, a Europa chciałaby skierować te pieniądze na rzecz własnych przedsiębiorstw. Nie znamy szczegółów, ale boimy się. Bo jak ktoś zaczyna mówić o naszych pieniądzach, to należy się bać. Co więc zrobić? Może uznać lokatę bankową za bierną agresję wobec europejskiej przedsiębiorczości, przydzielić każdemu obywatelowi portugalską fabrykę korków do adopcji i uruchomić program „Moje Ryzyko”? Tomasz Olbratowski sprawdza, jak mogłaby wyglądać wielka mobilizacja naszych oszczędności.

Sydney Sweeney wywołała burzę jednym zdjęciem reklamowym. Czy naprawdę jedna fotografia może cofnąć kobiety do średniowiecza, a ludzkość prosto do paleolitu? Tomasz Olbratowski przygląda się oburzeniu wokół aktorki i - jak zwykle - doprowadza całą sprawę do absurdu. Bo jeśli tak dalej pójdzie, pod blokiem może czekać na nas mamut.